53

میان خر و شیر در گفتگو // نزاعی به پا شد مپرس و مگو

الاغ زبون بر روال سرشت // بگفت آنچه دانست از حرف زشت

الاغ تهی سر ز فهم و شعور // کلامش فزون بود از آداب، دور

چو دعوا به آخر نگشت آنچنان// بجستند داور یکی زان میان

دو سوی شکایت چو داور بدید// گنهکار جز شیر دانا ندید

بگفتا اگر سوی دعوا خر است // مقصر بود آن که عاقل تر است